Marokko deel 1, de aankomst.

maandag, 27 augustus 2007

Naar : deel 2, naar Saïdia.
Naar : deel 3, Het vrouwenfeest.
Naar : deel 4, het bruiloftsfeest.

Oujda in Marokko is een oude stad in het oosten van het land vlak tegen de Algerijnse grens zo’n 65 kilometer van de populaire badplaats Saïdia, veel Marokkanen hebben daar een tweede huis. Mensen uit de grote steden Berkane en Oujda brengen daar hun vakanties door.

Westerse toeristen zijn in Saïdia op één hand te tellen, evenals in Oujda, die hebben er gewoon “niks” te zoeken. Toch is het buitengewoon interessant om er eens een kijkje te gaan nemen, ik was er samen met Ineke de afgelopen week omdat we uitgenodigd waren voor een trouwfeest.

De stad Oujda is, omdat het niet toeristisch is, nog volledig authentiek. Wel iets beïnvloed door het westen is de stad een mengeling van onze nieuwe en Marokko’s oude tijd. Op straat zie je karren getrokken door ezels, en auto’s kriskras door elkaar, verkeersregels lijken er niet te bestaan. De toeter is het belangrijkste instrument van de vele auto’s die de stad doorkruizen. Vrouwen lopen er met of zonder hoofddoek, het kan allemaal ondanks het feit dat het een echte Marokkaanse stad is.

[simage=56,512,n,left]

Straatbeeld in Oujda

Wat mij opviel toen we vanaf de middellandse zee bij Melilla het land binnenvlogen is dat elk stukje vlak land gecultiveerd is. Net als in Nederland zie je een duidelijke vakkenverdeling. Veel akkers zijn echter dor en bruin maar waar aanplant is, staat alles super netjes in rijen. Het lijkt of alles precies uitgemeten is.

Het vliegveld Angads van Oujda, dat 15 kilometer buiten de stad ligt, is maar klein. één landingsbaan en een klein maar fantastisch mooi aankomst- en vertrekgebouw. Wij waren slechts het enige vliegtuig op de gehele luchthaven. Als je dan uitstapt en om je heen kijkt zie je niks anders dan dorre vlaktes met in de verte wat heuvels en in het zuiden de stad. De rijen bij de paspoortcontrole zijn lang en duren schijnbaar eeuwig. Voor de controle vul je een kaart in die later vinger voor vinger ingevoerd wordt in een database. Echt lastig zijn ze niet maar een verblijfadres moet wel ingevuld worden, en die wisten we niet. Zonder problemen kwamen we echter toch langs de douane. Suf kijken en schouders ophalen werkt soms verbazend goed.

[simage=51,512,n,left]

Oujda Airport

En dan naar buiten. We worden afgehaald door ooms van Miloed. De temperatuur is lekker, niet gelijk zo’n klap in je gezicht maar zo rond de 30 graden met een fijn briesje en de weg naar Oujda vanaf het vliegveld is goed. Deze is pas helemaal nieuw aangelegd op bevel van de nieuwe koning, tot in Saïdia.

Heel snel rij je dan de stad in met z’n kakofonie van toeters en ratelende brommertjes. Op elke hoek van de straat verkopen mensen wel iets. Politieagenten regelen het verkeer en overal steken mensen over. De gebouwen zijn somber maar soms staat er een mooi huis of bouwwerk tussen. Het is heet in de stad en de ramen zijn klein. Gelukkig woont de familie van Miloed aan de rand dus we zijn er snel, één voordeur tussen de vele deuren is de ingang van hun huis.

[simage=52,512,n,left]

Jongetje in Oujda

De gehele familie lijkt er wel te zijn. Ze hebben de zoon van Miloud en Elvira nog nooit in het echt gezien dus het ventje gaat van hand tot hand en wordt zowat dood geknuffeld, hij vind het allemaal prima. De vrouwen zoenen elkaar vier keer en we worden super gastvrij naar binnen gevraagd. Daar is het nog drukker. Het huis bestaat uit een vierkant met in het midden een open plaats met slechts een golfplaten dak erboven. Er omheen liggen 4 kamertjes en een keukentje en er is een trap naar boven die naar het dakterras leidt. De vloeren en muren zijn bedekt met kleurige tegels. In één van die kamertjes woont Yahya, de 104 jarige overgrootvader van de familie. Z’n leeftijd staat niet precies vast maar hij trouwde in 1920. Af en toe komt hij tevoorschijn om naar het toilet te gaan en iets te eten van de tafel te pakken. Hij wordt door z’n familie thuis verzorgd.

Eten …. Je verwacht het al als je leest hoe gastvrij de meeste culturen in tegenstelling tot de onze zijn maar afgelopen week hebben we het ervaren. Eten is één van de belangrijkste activiteiten van de dag. Gezamenlijk rond een tafel eet je van één schaal gevuld met vlees of couscous. Met de hand of een stuk brood pluk je af en toe een stukje vlees af of schep je couscous met een lepel en soep. Brood wordt overal bij gegeten. Voordat er gegeten wordt moeten wel eerst de handen gewassen worden. Speciaal hiervoor gaat er een ketel met water rond en een speciale opvangschaal waarboven je dat doet.

We eten die middag kip met brood bij de familie en ’s-avonds couscous. Later gaan we naar het Ibis hotel in de stad om daar te overnachten om de volgende dag naar Saïdia te gaan.

Naar : deel 2, naar Saïdia.
Een selectie van de foto’s.

 Print deze pagina

Gepost in Marokko