Marokko deel 2, naar Saïdia

maandag, 27 augustus 2007

Naar deel 1

In het Ibis hotel slapen we heerlijk één nachtje nadat we de dag ervoor volgestopt zijn met kip en couscous. Lekker ontbijten buiten op het terras vlakbij het zwembad met heerlijke broodjes en een bakje koffie.

Het plan is om in de loop van de ochtend twee huurauto’s te gaan halen, maar al snel blijkt dat een auto huren niet echt simpel is in Oujda. Als je door de stad heen rijdt zie je overal wel verhuurbedrijven, van hertz tot kamal auto rent, noem het maar op. Het wordt steeds later en overal worden we afgescheept. Miloud heeft drie weken van te voren al twee auto’s besproken maar die blijken er niet te zijn. En waar hij ook vraagt, nergens is meer iets te huur. Ja om drie uur hebben we een auto zeggen ze dan, en als je komt wordt dat later of morgenochtend. Tijd is geen issue in Marokko, iedereen heeft er genoeg van.

[simage=53,512,n,left]
Straat in Oujda

Uiteindelijk bemachtigen we aan het einde van de middag één auto, een witte Dacia Logan met ruim 90.000 kilometer op de teller. We rijden ermee naar Miloud z’n ouders huis en maken ons klaar om te vertrekken naar Saïdia, daar hebben we een huis gehuurd. Mohammed, een goede vriend van Miloud rijdt met ons mee want we zijn totaal met 7 personen. Met de bus van Miloed’s “Nederlandse” oom worden de koffers vervoerd.

Eindelijk op weg naar de kust dus, over de splinternieuwe snelweg. Steeds als je een dorp binnen rijdt is er politie controle. Spijkermatten liggen langs de kant van de weg gereed om voor je auto getrokken te worden als dat nodig is. Gelukkig mogen we steeds door rijden. Die controle is er omdat we vlak bij de Algerijnse grens zitten, er wordt veel gesmokkeld. Langs de snelweg zie je overal brommertjes staan met mensen die illegale brandstof verkopen, gesmokkeld uit Algerije.

Onderweg komen we door het dorp Beni-Drar waar overal langs de weg BBQ’s staan die verschrikkelijk roken, het BBQ-dorp noemen we het steeds als we er weer doorheen rijden. Mensen die terugkomen van een dagje strand stoppen hier om wat te eten en te drinken.

En dan Saïdia, het vakantieparadijs voor de Marokkanen aan de noordkust van het land. Een gigantische boulevard waar ’s-avonds en ’s-nachts mensenmassa’s flaneren die de warmte van overdag ontvluchten alhoewel de stranden bomvol liggen. Wij hebben een huis in een gedeeltje van de stad waar nog volop gebouwd wordt. Het is een ruim huis met vier slaapkamers en een ruime woonkamer, we slapen op matjes. Ook hebben we een ruime maar simpele keuken. Er is Godzijdank een Europees toilet. De douche heeft alleen koud water maar da’s niet zo’n probleem, het water is eerder lauw te noemen. Legionella bestaat vast niet in Marokko.

[simage=55,512,n,left]
Straat in Saïdia

De straten rondom ons gehuurde huis zijn niet verhard en rommelig, overal ligt op braakliggende kavels vuilnis opgestapeld. Doodzonde want de huizen die gereed zijn zien er vaak schitterend en sprookjesachtig uit met torentjes en met, door smeedijzer versierde balkons. Als de zon ondergaat zwerven er honderden katten die de rommel doorzoeken.

Maar als we aankomen de eerste dag in Saïdia is het al laat in de middag en we wandelen wat. We kijken wat rond en zoeken een terrasje op waar we een biertje kunnen drinken, die zijn er bijna niet ! We vinden er één en bestellen drie biertjes maar als de ober het komt brengen ziet hij dat Miloud Marokkaans is en die krijgt het dus niet. Hij wordt er zelfs een beetje boos over. Een paar keer nog kijkt ie uit een zijraam om te checken of er niet stiekem een slok genomen wordt.

[simage=54,512,n,left]
De markt van Saïdia

De volgende ochtend gaan we naar de markt om inkopen te doen. Groenten en fruit en vis en vlees voor de BBQ. En wat we dan zien is echt ongelofelijk voor ons. In een vierkant staan kraampjes koopwaar met kleding, fruit en vlees met in het midden een soort mini vuilnisbelt waar een vuur smeult. Het stikt er en de rook is misselijkmakend als je er langs loopt maar vrolijk wordt er handel gedreven. Iets verderop wordt vis verkocht en we besluiten sardines te kopen. Als we teruglopen zien we een kraampje met geitenkoppen en geitenpens, ook niet echt smakelijk om naar te kijken en te ruiken.

De dagen erna gaan we een aantal keer naar het strand en daar is niks mis mee. Mooie bedjes en parasols en het water is heerlijk warm. Saïdia is best een leuke badplaats maar voor westerse toeristen is het toch wel even wennen.

[simage=57,512,n,left]
Het strand van Saïdia

Als we de laatste avond weer buiten BBQ-en komt er een jongetje om eten vragen. We geven hem kip, brood en sardines.

Naar : deel 3, Het vrouwenfeest.
Een selectie van de foto’s.

 Print deze pagina

Gepost in Marokko