Een brug te ver ?

dinsdag, 8 september 2009

Okay dit verhaal gaat over kiespijn dus, en het plaatsen van een brug.

Zo’n 25 jaar geleden kreeg ik plotseling enorme oorpijn, om door de grond te gaan was het en het duurde dagen lang. Na uiteindelijk langs de huisarts en KNO-arts te zijn geweest stuurde de laatste me naar de tandarts. Binnen een paar minuten was het probleem gevonden in een kies die vervolgens open geboord werd, de pijn was verdwenen.

De jaren erna bleef het sukkelen. Steeds weer brak er wat af en moest er opnieuw gevuld worden, op het laatst was het bijna alleen nog maar vulling. Pijn deed het gelukkig al lang niet meer.

Tot afgelopen februari ofzo, toen stortte het kasteel definitief in. Een flink stuk eraf en weer naar de tandarts toe. Die had mij overigens al gewaarschuwd maar ja, het ging al 25 jaar lekker dus dan denk je er kan nog wel een jaartje bij. Reparatie was niet meer mogelijk, reddeloos verloren ! Een beetje bijslijpen en cement erop om de boel bij elkaar te houden en een afspraak maken met de kaakchirurg om ‘m eruit te rossen was de enige oplossing.

Na het bellen van diverse ziekenhuizen kwam ik er achter dat de wachttijd overal drie maanden is, best lang met een half gare kies maar ja, thats life, er zijn ergere dingen. Prompt brak natuurlijk precies aan het begin van een weekend de kies weer een keer doormidden, gelukkig kon een nood tandarts goed helpen door er even een verdoving in te gooien en het losse deel te verwijderen. Er was al bijna niets meer van over !

Eindelijk dan, in april ging de kies eruit, na drie maanden aan één kant eten. In het Rijnland ziekenhuis werd ie er door de chirurg onder verdoving vakkundig uitgebroken, één grote slachtpartij. Duf en met een lekkere fietsenstalling ging ik weer naar huis. Pilletje erin en afwachten maar, viel niet tegen !

Ondertussen had ik natuurlijk lekker zitten googelen voor de mogelijkheden om het gat te dichten, lang leve internet. Een brug leek mij de beste optie. Het idee dat er een implantaat in m’n kaak geboord zou worden leek me niet zo prettig en de twee kiezen direct naast het gat waren toch al niet 100% meer. Eerst echter even drie maanden wachten voor de genezing van het “gat”.

Een paar weken geleden was het dan zover, die brug zou er komen. Eigenlijk was ik wel tevreden met het “gat”, was er best aan gewent en je zag er eigenlijk niks van, maar ja een brug knabbelt toch lekkerder. De tandarts gooide er een fijne verdoving in en begon met slijpen, niks aan het handje behalve dat je van 90 minuten liggen een stijve kaak krijgt en een enorme droge mond. Even een paar keer happen, noodbrug erop en voila, twee weken wachten weer.

Haha !! Maar toen begon de ellende pas echt ! Wat een pijn zeg aan die afgeslepen kiezen, niet normaal. Twee keer per dag 800 ibuprofen erin was de enige oplossing. Waardeloze situatie maar ja, for the best ! Twee weken later zou de brug klaar zijn en inderdaad, de tandarts had een mooi werkstukje klaarliggen. Luchtslang erin, noodbrug eruit wrikken en het feest kon beginnen. De pijn was niet te harden door de koude lucht, echt verschrikkelijk.

Na een klein kwartiertje zat de brug erin, echt heel mooi maar heel pijnlijk. De pijn zou echter vanzelf overgaan, beetje gevoelig enzo, je kent dat wel. Op het werk er snel maar even een handje Ibuprofen ingegooid, dat helpt fantastisch en na tien minuten voelde ik me weer topfit. Je zou er bijna verslaafd aan raken !

De afgelopen drie weken werd inderdaad de pijn steeds minder en zowaar, het is nu, sinds een week helemaal weg ! Lang verhaal misschien maar ik wilde het toch even kwijt. Al is het maar voor mensen die al googelend op mijn pagina terecht komen. gewoon doen zo’n brug ! Op veel fora en internet pagina’s lees je hele andere verhalen maar het gaat dus ook weleens goed, ik ben er nu blij mee.

Adios !

Gepost in Algemeen
‘tags’brug’kies’kiespijn’tandarts’